Παρουσίαση του Νέου Πτωχευτικού Κώδικα απο τον Υπουργό Δικαιοσύνης το 2007


N 3588 Σημεία Παρουσίασης στην Κυβερνητική Επιτροπή του νέου ΠΤΩΧΕΥΤΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ από τον Υπουργό Δικαιοσύνης ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑ (17-4-2007)

Η ισχύουσα σήμερα νομοθεσία για την Πτώχευση έχει ως βάση το β.δ. της 19.4./2.5.1835, με ελάχιστες μεταβολές που επέφερε ο α.ν. 635/1937. Παράλληλα προς τις διατάξεις αυτές του Πτωχευτικού δικαίου, ισχύουν σχετικά και κάποιες ειδικές διατάξεις (ν. 1386/1983 περί Οργανισμού Οικονομικής Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων, ν. 1892/1990 για τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη και ν. 2000/1991 για τις αποκρατικοποιήσεις).

Από όλους αναγνωρίζεται ότι οι ισχύουσες αυτές διατάξεις του Πτωχευτικού δικαίου και του Δικαίου της αφερεγγυότητας γενικότερα, δεν επαρκούν για να δώσουν ικανοποιητικές λύσεις στα προβλήματα που απαντώνται καθημερινά σε μια σύγχρονη οικονομία, όπως η Ελληνική. Τις τελευταίες δεκαετίες έγιναν επανειλημμένες αλλά ατελέσφορες προσπάθειες εισαγωγής ενός νέου Κώδικα, προσαρμοσμένου στη σύγχρονη πραγματικότητα.
Επισημαίνεται ακόμη ότι διάφοροι διεθνείς Οργανισμοί, όπως ο ΟΟΣΑ, το ΔΝΤ κ.ά. προτρέπουν τα μέλη τους σε εξορθολογισμό και εκσυγχρονισμό των νομοθεσιών τους, ώστε να μπορούν να διέπουν και τα διεθνώς αναφυόμενα φαινόμενα αφερεγγυότητας στο πλαίσιο μιας διαρκώς παγκοσμιοποιούμενης οικονομίας.
Ο νέος Πτωχευτικός Κώδικας συντάχθηκε, με βάση τα σύγχρονα πρότυπα κωδίκων της Γερμανίας, Γαλλίας και Ισπανίας, χωρίς να αγνοηθεί η μακρά νομική μας παράδοση. Η σχετική Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή συστήθηκε τον Οκτώβριο του 2004 με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, υπό την προεδρία του Αρεοπαγίτη κ. Μιχ. Μαργαρίτη και μέλη τους Καθηγητές, κ. Λ. Κοτσίρη, κ. Ν. Ρόκα, κα Γεωργία Μπεχρή και κ. Γ. Σωτηρόπουλο, και τους Δικηγόρους κα Ιωάννα Καλαντζάκου, κ. Στ. Βαρδάλα, κ. Στ. Πατρελάκη και κ. Στ. Πανούρη. Η Επιτροπή ολοκλήρωσε τις εργασίες της τον Νοέμβριο του 2006.
Μεσολάβησε 4μηνη περίοδος δημόσιας διαβούλευσης, κατά την οποία αρμόδιοι φορείς και οργανώσεις κατέθεσαν τις σχετικές παρατηρήσεις τους, ορισμένες εκ των οποίων υιοθετήθηκαν στην τελική διατύπωση του Νομοσχεδίου.

———ο——— Οι επί μέρους ρυθμίσεις έχουν ως κεντρικούς άξονες βασικές αρχές ή αξιακές επιλογές, οι οποίες, επιγραμματικά, είναι οι ακόλουθες:

  • Αρχή πρώτη: Δίνεται προτεραιότητα στη διάσωση όσων επιχειρήσεων είναι δυνατό να διασωθούν, με τη σε υγιείς βάσεις ανασυγκρότησή τους.
    Το νέο Πτωχευτικό Δίκαιο δεν ρυθμίζει μόνο τα του θανάτου μιας επιχείρησης, αλλά προνοεί για τη διατήρησή της στην οικονομική ζωή. Έτσι, στο άρθρο 1 του Νομοσχεδίου προβλέπεται ότι: «Η διαδικασία πτώχευσης αποσκοπεί στη συλλογική ικανοποίηση των πιστωτών του οφειλέτη, με τη ρευστοποίηση της περιουσίας του ή με άλλον τρόπο, που προβλέπεται από σχέδιο αναδιοργάνωσης, και ιδίως με τη διατήρηση της επιχείρησής του. Μέχρι σήμερα η πτώχευση στις περισσότερες περιπτώσεις εικονογραφείτο με το άρον-άρον ξεπούλημα των κινητών περιουσιακών στοιχείων της επιχείρησης από τον σύνδικο πτώχευσης – μια διαδικασία που ισοδυναμούσε με κανιβαλισμό επί της επιχείρησης, που έτσι έπαυε πια να είναι σε θέση να συνεχίσει να λειτουργεί. Με τον νέο Νόμο μας, στόχος της πτώχευσης είναι η διατήρηση στη ζωή της παραγωγικής μονάδας, προς όφελος της οικονομίας της χώρας και της προστασίας της απασχόλησης.
    Το Νομοσχέδιό μας ειδικότερα ενθαρρύνει την υιοθέτηση «Σχεδίου Αναδιοργάνωσης» της επιχείρησης, με στόχο τη διάσωσή της και την αξιοποίησή της. Το Σχέδιο υποβάλλεται στο δικαστήριο από τον οφειλέτη ή το σύνδικο μέσα σε σύντομη προθεσμία, αξιολογείται από το δικαστήριο και η αποδοχή ή απόρριψή του γίνεται από τη συνέλευση των πιστωτών, οι οποίοι ελεύθερα μπορούν να περιορίζουν τις απαιτήσεις τους.
  • Αρχή δεύτερη: Παρέχεται μια δεύτερη ευκαιρία στον καλόπιστο οφειλέτη – σε αυτόν που δεν πτώχευσε με δόλο –, ώστε να μπορεί να αναπτύξει εξ υπαρχής οικονομική δραστηριότητα, χωρίς να τον συνοδεύουν οι σημερινές δυσμενείς συνέπειες της πτώχευσης.
  • Αρχή τρίτη: Αντιμετωπίζεται επιεικέστερα από ό,τι μέχρι σήμερα ο καλόπιστος οφειλέτης – σε αντίθεση με τον δόλιο χρεωκόπο που αντιμετωπίζεται αυστηρότερα από ό,τι μέχρι σήμερα. Έτσι, αποποινικοποιείται η μη δόλια χρεωκοπία – αδίκημα χωρίς περιεχόμενο, που οδηγούσε μέχρι σήμερα στο εδώλιο χιλιάδες ατυχήσαντες εμπόρους –, καταργείται η προσωπική κράτηση του καλόπιστου οφειλέτη και η στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων.
  • Αρχή τέταρτη: Στην περίπτωση που δεν τελεσφορήσει η προσπάθεια ανασυγκρότησης της επιχείρησης, υιοθετείται μια πολύ ταχύτερη πτωχευτική διαδικασία, με επάλληλους ελεγκτικούς μηχανισμούς, που διασφαλίζουν την άμεση ρευστοποίηση της πτωχευτικής περιουσίας, καθώς και τη διανομή της, προς όφελος πάντα των οικονομικά πλέον ανίσχυρων πιστωτών της επιχείρησης – των εργαζόμενων –, τα προνομιακά δικαιώματα των οποίων προστατεύονται πλήρως.
    Οι διαδικασίες της ρευστοποίησης της πτωχευτικής περιουσίας και της διανομής του προϊόντος της στους πιστωτές επιταχύνονται κυρίως με την άμεση έναρξη της εκκαθάρισης μόλις ολοκληρωθεί η εξέλεγξη των πιστώσεων, καθώς και με την προβλεπόμενη ταχεία εκδίκαση όλων των πτωχευτικών υποθέσεων (προσδιορισμός εντός 20 ημερών και έκδοση απόφασης εντός 15 ημερών από τη συζήτηση), και τον περιορισμό της δυνατότητας άσκησης ενδίκων μέσων. Επίσης, παύουν αυτοδικαίως μετά πάροδο 15ετίας οι εργασίες της πτώχευσης, αντί της σήμερα ισχύουσας ατέρμονης παράτασης της πτωχευτικής διαδικασίας.
  • Αρχή πέμπτη: Διασφαλίζεται μεγαλύτερη διαφάνεια στη διαδικασία ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη, ιδίως με τα εξής μέτρα:
    Η επιχείρηση ως σύνολο εκποιείται μετά από απόφαση του δικαστηρίου και με ενσφράγιστες προσφορές, τα δε επιμέρους στοιχεία (κινητά ή ακίνητα) με ανοικτές προσφορές, με ταυτόχρονη δήλωση των συμμετεχόντων ότι μετέχουν για τους εαυτούς τους ή ως αντιπρόσωποι συγκεκριμένου άλλου, προσκομίζοντας το ειδικό συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο και καταβάλλοντας συγχρόνως μια εγγυοδοσία ίση με το 1/3 της τιμής πρώτης προσφοράς. Με τον τρόπο αυτό απομακρύνονται τα γνωστά «κοράκια» που αποτελούν σήμερα τη μάστιγα των πλειστηριασμών.
    Θεσμοθετείται, εξάλλου, νέο όργανο στη διαδικασία της πτώχευσης, η «επιτροπή των πιστωτών», που αποτελείται από τρία μέλη τα οποία εκλέγονται, ένας από τους εμπραγμάτως ασφαλισμένους πιστωτές, ένας από τους γενικούς προνομιούχους (λ.χ. εργαζομένους) και ένας από τους ανέγγυους πιστωτές. Το όργανο αυτό παρακολουθεί την πορεία των εργασιών της πτώχευσης και συνδράμει τον σύνδικο στην εκτέλεση των καθηκόντων του, διασφαλίζοντας έτσι τον έλεγχο της διαδικασίας από το σύνολο των πιστωτών.
  • Αρχή έκτη: Εισάγεται η διαδικασία συνδιαλλαγής υπό δικαστική καθοδήγηση και έλεγχο. Στόχος είναι η επίτευξη συμβιβασμού που θα αποτρέπει την πτώχευση επιχειρήσεων.
  • Αρχή έβδομη: Προβλέπεται ειδική αντιμετώπιση των μικροπτωχεύσεων, δηλαδή αυτών των οποίων η αξία της περιουσίας δεν υπερβαίνει το ποσό των 100.000 ευρώ – που αποτελούν και το μεγαλύτερο ποσοστό των πτωχεύσεων. Πρόκειται για απλοποιημένη διαδικασία, που διασφαλίζει μεγαλύτερη ταχύτητα περάτωσης της πτώχευσης.

———ο———

Ο νέος Νόμος μας αντικαθιστά ένα γηρασμένο νομοθετικό πλαίσιο που απηχούσε ηθικονομικές αντιλήψεις μιας άλλης εποχής. Ο νέος Πτωχευτικός Κώδικας αρθρώνει ένα απλουστευμένο, σύγχρονο, δίκαιο και λειτουργικό σύστημα ρυθμίσεων με βάση τη δεύτερη ευκαιρία. Θα προσφέρει σημαντικά οφέλη στην υγιή επιχειρηματική δράση, ιδίως των μικρομεσαίων μονάδων, και κατ’ επέκταση στην απασχόληση, στην εθνική οικονομία, στην κοινωνία.

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s